Prezydent jest wybierany na pięcioletnią kadencję w wyborach po-wszechnych, równych, bezpośrednich, większościowych i w głosowaniu tajnym. Ta sama osoba może być wybrana tylko dwukrotnie. Wybory prezydenckie zarządza marszałek sejmu, a ważność wyboru stwierdza Sąd Najwyższy. Na prezydenta może być wybrany obywatel polski, który najpóźniej w dniu wyborów ukończył 35 lat i korzysta z pełni praw wy-borczych do sejmu. Kandydat jest poddawany postępowaniu lustracyjnemu, polegającemu na sprawdzeniu, czy złożył on zgodne z prawdą oświadczenie o współpracy z organami bezpieczeństwa PRL. Kandydata zgłasza co najmniej 100 tysięcy obywateli. O wyborze decyduje bez-względna większość ważnie oddanych głosów. Jeżeli żaden z kandydatów nie uzyska takiej większości, to przeprowadzana jest druga tura wyborów. Przechodzi do niej dwóch kandydatów, którzy uzyskali największą liczbę głosów w pierwszej turze.

Kadencja prezydenta rozpoczyna się w dniu złożenia przez niego przysięgi wobec Zgromadzenia Narodowego, a kończy wraz z upływem pięciu lat od dnia objęcia prezydentury. Powody wcześniejszego zakoń-czenia urzędowania mogą być następujące:
-    śmierć prezydenta,
-    zrzeczenie się prezydentury,
-    uznanie przez Zgromadzenie Narodowe trwałej niezdolności prezy-denta do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia,
-    złożenie z urzędu orzeczeniem Trybunału Stanu.
Jeżeli prezydent nie może tylko przejściowo pełnić swych obowiązków, to zawiadamia o tym marszałka sejmu, który je tymczasowo od niego przejmuje.
Prezydent za swoją działalność nie ponosi odpowiedzialności politycznej (parlamentarnej), natomiast za naruszenie konstytucji, ustawy lub popełnienie przestępstwa ponosi odpowiedzialność konstytucyjną przed Trybunałem Stanu. Decyzję o postawieniu prezydenta w stan oskarżenia podejmuje Zgromadzenie Narodowe większością 2/3 głosów ustawowej liczby członków na wniosek co najmniej 140 parlamentarzystów.